امید که مفید فایده دوستان قرار گیرد.
محضر مبارک حضرت آیتالله العظمی جناب آقای طباطبایی
سلام علیکم و رحمةالله و برکاته
جوانی هستم 22ساله، که تنها ممکن است شما باشید که به این سوال من
پاسخ گویید. در محیط و شرایطی زندگی میکنم که هوای نفس و آمال بر من
تسلط فراوان دارند و مرا اسیر خود ساختهاند و سبب باز ماندن من از حرکت به
سوی الله شدهاند. درخواستی که از شما دارم این است که بفرمایید بدانم به
چه اعمالی دست بزنم تا بر نفس مسلط شوم و این طلسم شوم را که همگان
گرفتار آنند بشکنم و سعادت بر من حکومت کند؟ لطفاً نصیحت نمیخواهم،
بلکه دستورات عملی برای پیروزی لازم دارم.
23/10/1355
دستگیری:
جوابی كه حضرت آیت الله در پشت همان نامه مرقوم كردند:
بسم الله الرحمن الرحیم
سلام علیكم
برای موفق شدن و رسیدن به منظوری که در پشت ورقه مرقوم داشتهاید
لازم است همتی بر آورده و توبه نموده، به مراقبه و محاسبه بپردازید.
به این نحو که:
هر روزه طرف صبح که از خواب بیدار میشوید، قصد جدی کنید که هر عملی
پیش آید، رضای خدا- عَزَّ اسْمُهُ- را مراعات خواهم کرد. آن وقت در هر کاری که
میخواهید انجام دهید، نفع آخرت را منظور خواهید داشت، به طوری که اگر نفع
اخروی نداشته باشد، انجام نخواهید داد، هر چه باشد. و همین حال را تا شب،
وقت خواب، ادامه خواهید داد.
وقت خواب، چهار- پنج دقیقهای در کارهایی که روز انجام دادهاید، فکر کرده و
یکی یکی از نظر خواهید گذرانید، هر کدام مطابق رضای خدا انجام یافته، شکر
کنیدو هر کدام، تخلف شده استغفار کنید و این رَویه را هر روز ادامه دهید.
این روش اگر چه در بادی حال[اولِ كار]، سخت و در ذائقه نفس تلخ میباشد،
ولی کلید نجات و رستگاری است.
و هر شب، پیش از خواب توانستید سُوَر مُسبِّحات [سورههایی كه با تسبیح
خداوند آغاز میشوند] یعنی: "سورههای حدید و حشر و صف و جمعه و تغابن"
را بخوانید و اگر نتوانستید، تنها "سوره حشر" را بخوانید و پس از بیست روز از حال
اشتغال،حالات خود را برای بنده در نامه بنویسید. انشاءالله موفق خواهید بود.
محمد حسین طباطبایی
منبع :تبیان
معبودا، تو را می ستایم، سپاس می نهم و در سایه احسانت راه می جویم. رحیما، گاهِ عفو و بخشایش، مهربان ترین مهربانانی و گاه عقاب و انتقام، سخت ترین کیفردهنده. تو در بزرگی و کبریایی بزرگ ترینی. خدایا، امرم نمودی که تو را بخوانم و دست نیاز به سویت دراز کنم. پس ای شنواترین، سپاسم را بشنو، ندایم را پاسخ گو و از لغزشم درگذر.
خدایا، هرگز مولای کریمی را بر بنده زشت کارش صبورتر از تو بر خود ندیدم. ای معبودِ من، تو مرا می خوانی و من روی می گردانم. تو مهر می ورزی و من به خشم می آیم. تو دوستی می کنی و من از سر جهل رد می کنم. گویی که مرا بر تو نعمت و منّتی است. با آن همه ناسپاسی من، باز هم تو از رحمت و احسانت بر من فرو می باری و از فضل و کرمت عطایم می کنی. ای مهربان، بر این بنده نادانت رحم آور و به احسان بی پایانت بر من ببخش که تو بسیار بخشنده و کریمی.
خدایا، مرا چه شده که همّتم در طاعت فروشکسته، حالِ مناجات و راز و نیاز ازمن گرفته شده و توفیق توبه از من سلب گردیده است. مولای من، شاید که مرا از درگاه لطفت رانده ای و از خدمت بندگی ات محرومم ساخته ای. شاید که من حق بندگی ات را سبک شمرده ام و از تو روی گردانده ام یا مرا با دروغگویان یافته ای و شکر نعمت از من نشنیده ای. شاید از مجلس اهل علم دورم دیده ای و در میان اهل غفلتم یافته ای.
خدایا، معبودا، بارالها، با بار حاجتی بر دوش به درخانه تو آمده ام، از تو پناه می جویم و حاجت از تو می خواهم. نه لایق آنم که دعایم را پاسخ گویی و نه شایسته آن که به عفو و بخشایشت از من درگذری. چشم امیدم به لطف توست و اطمینانم به راستی وعده ات. که فرمودی: هرچه می خواهید از فضل و کرم خدا بخواهید که خدا با بندگانش همواره مهربان است. پس ای سراسرمهر، به عفو و بخشش خود از من درگذر، به اعمال
شاید به الفتم با اهل باطل با من غضب کرده ای یا به جرم و گناهم به مکافات گرفته ای. خدایا، با این همه، تو شایسته عفوی و سزاوار لطف؛ پس مرا نه به خاطرعملم که به فضل و احسانت ببخش و بیامرز [و توفیق توبه ای راستین نصیبم فرما].
خدایا، تنها تو را می خوانم و نه غیر تو را که چون غیر تو را بخوانم، محروم خواهم شد. جز به تو امید نمی بندم که چون به غیر تو امید بندم، ناامید خواهم شد. بارالها، ای لطیف و ای بخشنده، هر نعمت و نکویی از آن توست و هر حاجت به دست تو برآورده می شود. پس ای مهربان، مقام یقین و حسن ظن به حضرتت عطایم فرما، و امیدواری به رحمتت را در قلبم پایدار کن و رشته امیدم را از غیر خودت پاره کن که جز به تو امید نبندم و جز به تو اعتماد نکنم.
خداوندا، بر محمد و آلش درود فرست و نورِ شناختِ بزرگی و والایی حُرمت این ماه مبارک را در دل ما بتابان. بر روزه داری این ماه و دوری از گناهان در این ماه مددمان رسان و یاری مان کن تا در این روزها، وجودمان را در راه خشنودی تو به کار گیریم، آن چنان که به هیچ صدای لغو و بیهوده ای گوش ندهیم، با چشم هامان به سوی هیچ لهوی نشتابیم، دست هامان را به سوی هیچ حرامی نگشاییم و به سوی هیچ حرامی گام برنداریم. گام به گام به ثواب تو نزدیک تر شویم و از عقاب تو دورتر و در این همه، از تظاهر و خودنمایی پاک باشیم و جز تو را در نیّت عملمان شریک نگردانیم.
ناشایستْ مؤاخذه ام مکن و دعایم را اجابت فرما.
